- توضیحات
-
دسته: روزنوشته ها
-
تاریخ ایجاد در پنج شنبه, 07 مهر 1390 19:55
-
نوشته شده توسط احمد باطبی
-
بازدید: 591
فردای آن روز در صحبت با افراد نزدیک به مهندس موسوی، آنها به من گفتند که طرفداران یا اعضای سازمان مجاهدین آن حمله را سازماندهی کرده بودند و گفتند که "ما از امروز می خواهیم از هرگونه عملیاتی اینچنین پیشگیری کنیم" و دیدیم که در روزهای بعدی چنین اتفاقی نیافتاد. این افراد به خاطر ارتباطی که با نیروی انتظامی و وزارت اطلاعات داشتند این خبر را به من دادند و گفتند که بر اساس اطلاعات موثق، اینها «مجاهد» بودند... " ( سند )
موضوع فعالیت سازمان مجاهدین خلق ایران در اعتراضات پس از انتخابات بحث انگیز سال 88 چیز تازه ای نیست و پیش از این نیز بارها از سوی جمهوری اسلامی مطرح و خود سازمان نیز هیچگاه آن را تکذیب نکرده است . ( سند )
اما طرح مجدد آن از زبان مازیار بهاری ، آن هم با عنوان " ... شاهد خشونت مجاهدین خلق بعد از انتخابات ۸۸ بودم ... " موضوع متفاوتی است .
ایشان در اثبات صحت گفته های خود می افزایند :
" ... اطلاعاتی که اطرفیان مهندس موسوی در اختیارم گذاشته بودند... " و یا " ... حدس زدم سازمان مجاهدین این تحریک را شروع کرده ... " وهمچنین " ... این افراد به خاطر ارتباطی که با نیروی انتظامی و وزارت اطلاعات داشتند این خبر را به من دادند ... "
آقای بهاری با توجه به سابقه روزنامه نگاری در رسانه های بزرگ جهان ، طبعاً بیشتر از من و دیگران به استاندارد های یک خبرنگار حرفه ای و اصول کاری یک رسانه مستقل آگاه هستند . اینکه که چقدر ممکن است که یک رسانه حرفه ای و بی طرف به این شیوه تهیه و ارائه خبر اعتماد کند چندان مهم نیست ، بلکه موضوع با اهمیت خود مازیار بهاری است که در این بازه زمانی در چه جایگاهی قرار گرفته ، چه نقشی را ایفا میکند ؟ آیا به این موضوع واقف است که ادعایش چه تآثیری بر درک دیگران از جنبش سبز مردم ایران دارد ؟ چقدر به بارسیاسی گفته هایش آگاه است ؟
وقتی کسی نام مازیار بهاری را میشنود قطعاً تصویر یک سیاست مدار ، یک بازیگرسینما ، نوازنده ساز کوبه ای و یا مربی دلفین ها در ذهنش نقش نمی بندد ، بلکه قبل از هر چیز تصویر یک روزنامه نگار که مدتی را به دلیل انجام رسالت روزنامه نگاری خود در زندان سپری کرده است .
آقای بهاری چند روز پیش از طرح این مسائل نیز در یک میزگرد ، با موضوع باقی ماندن نام سازمان مجاهدین خلق ایران در لیست گروه های تروریستی آمریکا شرکت کرد بود و نامش نیز در این چند روز به عنوان یکی از اصلی ترین چهره های فعال در این حوزه به گوش رسید . ( سند )
وجه تمایز مازیار بهاری از دیگر قربانیان حوادث پس از انتخابات 88 ، عنوان روزنامه نگاری او است . توجه رسانه های بین المللی به او و دعوت به مصاحبه های متعدد ، انتشار خاطرات زندان و به تصویر کشیده شدن آن بر پرده نمایش ، تماماً به دلیل عنوان روزنامه نگاری او و فعالیت هایش در این حوزه بود . وگرنه فرقی بین او و ده ها زندانی دیگر نیست .
ورود آقای بهاری به حوزه سیاست و جهت گیری های سیاسی او به نفع و یا علیه هر جریانی نه تنها او را از هویت اصلی اش، یعنی " روزنامه نگاری " خارج میکند ، بلکه تمام آنچه را که در این سالها اندوخته ، در قمار سیاست به باخت میبرد .
اگر مازیار بهاری با آگاهی و شناخت کافی سیاست را برگزیده که هیچ ، اما اگر غیر از این است ای کاش قدر فرصتی که برایش پیش آمده را بداند ، و راهش را از قافله سیاست جدا کند . سیاستی که در نهایت برای هیچ کس عاقبتی ندارد . خصوصاَ روزنامه نگار
