دشمن نادان هم نعمتی است

توضیحات

دسته: بیانیه ها

تاریخ ایجاد در جمعه, 15 مهر 1390 04:07

نوشته شده توسط احمد باطبی

بازدید: 722

متن اعتراضی من نسبت به کشتار ساکنان اشرف واکنش های گوناگونی را به دنبال داشته است . برخی تمجید کردند و برخی نیز فحش دادند . اما کمتر کسی به نفس این عمل اشاره و یا آن را درک کرده است .
تمجدید کنندگان عموماَ یا از هواداران مجاهدین بودند ، و یا غیر مجاهد هایی که حوادث روی داده در اشرف آنها را متاثر کرده بود .
متنقدین و مخالفین هم یا هواداران نظام اسلامی ایران بودند و یا مخالفین سازمان مجاهدین خلق ایران .
وبسایت خبری شبکه ایران ، پایگاه خبری وابسته به نهاد های امنیتی نیز با پرداختن به این یاداشت ، تیر مطلب من را از " در قبال کشتارساکنان اشرف سکوت نمیکنم " به " نمی توانم چشمم را بر روی "اشرف" ببندم! " تعییر داده و با نگارشی جانب دارانه تلاش کردند تا ذهنیت مخاطب را از نکته مورد اشاره من منحرف کرده و به سویی دیگر جهت دهند . ( سند )
البته این عکس العمل از سوی نظام اسلامی چندان دور از انتظار نبود اما من خداوند را شاکر هستم که دشمنان من را از نادان ها قرار داده است . این مطلب را فاقد اعتبار کافی برای پاسخ دهی میدانم ، در اثبات عدم مشروعیت و بی اعتباری این یاداشت همین کافی که نویسنده آن فرق " سازمان مجاهدین خلق " را با " سازمان مجاهدین انقلاب " نمیداند ( سند )

جالب اینجاست که این بی اطلاعی دامنه ای گسترده تر از " شبکه ایران " داشته و دیگر منابع تغذیه شونده از این وبسایت ، همچون سایت گنداب یا مردآب یا پیشآب یا ... ، ( گردآب سابق ) هم بدون ویراش مطلب را درج میکنند . ( سند )

این بیسوادی وشایعه سازی پیش از این نیز دست کم در مورد من بارها تکرار شده بود و نهاد های امنیتی برای اینکه به مخاطبشان بقبولانند که من وابسته به سازمان مجاهدین هستم از هیچ اقدامی دریغ نکرده اند . به عنوان مثال در یکی از برنامه های تلویزیونی که توسط نهاد های امنیتی و به کمک صدا و سیمای حکومتی در ایران ساخته شده بود ، تصاویری پخش میشود که به گفته سازندگان فیلم بخشی از اسنادی است که از سازمان امنیتی صدام حسین به دست نهاد های امنیتی ایران افتاده است .

این فیلم سیاه و سفید بوده و طبق گفته سازندگان آن به دوران جنگ ایران و عراق باز میگردد . در دقیقه 20 تا 22 این فیلم یکی از شخصیت های منتسب به سازمان مجاهدین خلق نمایش داده شده و در کنار تصویرش نوشته میشود :

" احمد باطبی ، از اعضای فعال سازمان و عضو گروه مرتبط با سازمان اطلاعات و امنیت رژیم صدام حسین "

برای دیدن ویدئو روی تصویر کلیک کنید

به فرض پذیرش تمام ادعاهای سازندگان این فیلم ، تصاویر مورد اشاره به زمان جنگ هشت ساله باز میگردد . اگرحد اکثر زمان ، یعنی پایان جنگ را هم مبنا قرار بدهیم ، در سال 1368 خورشیدی من 12 سال سن داشتم و در مقطع اول راهنمایی مشغول تحصیل بودم . چطور میتوانستم در این قد و قواره جسمی و " از اعضای فعال سازمان و عضو گروه مرتبط با سازمان اطلاعات و امنیت رژیم صدام حسین " باشم ؟

در اقدامی دیگر آقایان نهاد امنیتی از صفحه فیس بوک شخصی ، یکی از عکس های یادگاری مربوط به عراق من را برداشته و مدعی شدند من این عکس را در قرارگاه اشرف گرفته ام . در صورتی که من در تمام مدتی که در عراق بودم ، میهمان حزب دمکرات کردستان ایران بودم و حتی یک دقیقه هم از آنها جدا نشدم . پرسیدن صحت این موضع از حزب دمکرات کردستان ایران کار سختی نیست .

در این باره هر گونه قضاوت را به شما میسپارم . چرا که از حکومت ایران بیش از این انتظاری نیست . اما در مورد وضعیت کنونی خودمان معتقدم که واقعاَ جامعه حقوق بشری ما دوران کودکی خود را سپری میکند . کودکی پیش فعال که نسبت به کودکان هم سن وسال همسایه ها ، به مراتب باهوش تر است .
هنوز راه نرفته و تجربه نکرده بسیار داریم . طبعاَ در این مسیر هرکس جزء اولین ها باشد بیشترین فحش هم نثارش خواهد شد .
وقتی در قبال کشتار ساکنان اشرف موضع میگیری تو را متهم به هواداری از سازمان مجاهدین خلق میکنند . وقتی توضیح میدهی که من اساساَ با کشتار آدمها مخالف هستم ، میپرسند چرا در قبال کشتار مردم بحرین موضع نمیگیری ... ، یکی نیست که از آنها بپرسد بر فرض ما بد ، دروغگو. شما که آدهای خوبی هستید چرا سنگ مردم بحرین را به سینه میزند و در قبال کشتار مردم سوریه سکوت میکنید ؟ آیا حقوق بشر بحرینی ها از حقوق مسلمانان عرب و کرد سوریه حقوق بشر تر است ؟
این همان منفعتی است که پدر همه را در آورده است . حقوق بشر کودک ما باید تجربه کند که بد برای همه بد است . نه فقط برای آنهایی که منافع ما را تآمین میکنند .
در این راه شترسواری دولا دولا امکان پذیز نیست . کشتن ساکنان اشرف همانقدر نفرت انگیز است که مردم سوریه ، بحرین ، لیبی و ... .
در پیشفرض ذهن من مرگ و شکنجه محکوم است . من اساساَ با کشتن مخالفم . برایم مهم نیست که درقبال گفتن این حرف متهم به چه چیز هایی میشوم . مهم این است که در لحظه مرگم پیش خودم شرمنده نباشم که ای کاش در آن روز که فرصت داشتم عمل صحیح را انجام می دادم .
اساساَ فرق یک فعال حقوق بشر با یک فعال سیاسی همینجااست . فعال سیاسی در پی ایجاد تغییر و در نهایت کسب قدرت است . اما در فعالیت حقوق بشری منفعتی در کار نیست .

هدف فعال حقوق بشری واقعی بهبود شرایط آدمها است . نه بدست آوردن قدرت . از این رو برای من مهم نیست که آدمها در مورد موضع گیری های حقوق بشری من چه فکر میکنند و من را به چه چیز متهم میکنند . من به دنبال این نیستم که فردا به قدرت و مقامی برسم و امروزم را برمبنای رسیدن به آن فردا طراحی کنم . من یک فعال حقوق بشر هستم و تا آخر هم همین خواهم ماند .

دکتر شریعتی میگوید " مرد پاک را زمان تبرعه میکند . هرچند که سنگ ها را بسته و سگ ها را رها کرده باشند "

مطالب مرتب

روزنامه ایران 23 فروردین 1390 - صفحه 3 - دیگه چه خبر ( PDF )

وبسایت شبکه ایران (راز حمایت جریان آشوب از منافقین تروریست)